زمينه‌ها بالغ بر 50 مقاله است . چيتك ده‌ها سخنرانى نيز ، در محافل فرهنگى و دانشگاهى ، در آمريكا ، اروپا و آسيا ، در كارنامه خود دارد كه هر كدام به نوبه خود ، در معرفى تشيع و عرفان شيعى ارزش‌مند بوده است . از مهم‌ترين آثار او ، ترجمه صحيفه سجاديه است كه با عنوان : زبور اسلام The Psalms of Islam بارها در اروپا و آمريكا به چاپ رسيده ، كه چيتك در مقدمه مشروح بر آن ، كوشش نموده جنبه‌هاى معنوى و به قول او « رحمانى » ادعيه از ديدگاه شيعه را براى خوانندگان غربى روشن سازد . خود چيتك مىگويد : « من در مقدمه - ترجمه صحيفه سجاديه - خواسته‌ام از لحاظ تاريخى اهميت مقام امام زين‌العابدين عليه السلام را بيان كنم ؛ و اهميت صحيفه را ، به منزلهء منبع ادعيهء اهل تشيع و تسنن ، روشن سازم . چون اين مقدمه را براى غربىها مىنوشتم ، لازم بود به شرح معناى دعا در اسلام و تشيع بپردازم . چه در اسلام و مذهب اماميه ، دعا ، سَبك و ادبيات خاصى دارد . در آن‌جا شرح داده‌ام كه دعاهاى مروىّ از حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله منشأ ادعيه اسلامى واقع شده و از مهم‌ترين روايات نبوى است . البته در قرآن نيز دعاهايى وارد شده كه خداوند به آن‌ها توصيه فرموده است . براى خوانندهء غربى اين توضيح لازم است كه « دعا » با « نماز » و « ورد » و « ذكر » فرق دارد . اين‌ها هر كدام نوعى سخن گفتن با خداوند است . در انگليسى به همهء اين‌ها Prayer گفته مىشود . اين كلمه در انگليسى خيلى عام است و دقايق معناى اسلامى دعا را نمىرساند . واژه « دعا » در فارسى و عربى معناى ويژه‌اى دارد . به نماز نمىتوان دعا گفت . درست است كه در نماز دعا خوانده مىشود ، اما نماز دعا نيست . در اين جا فرقى خصوصاً از لحاظ اصطلاح مىبينيم . دعا طرز مخصوصى از مخاطبه با خداوند است . هم در متن قرآن دعاهايى آمده است و هم پيامبر اسلام ادعيه‌اى دارند . در همان كتاب برگزيده آثار ائمهء شيعه چند دعا ، از جمله دعاى امام حسين عليه السلام در روز عرفه ، را ترجمه كرده‌ام . در مقدمهء